چرا سلیقه کودک با سلیقه مادر یکی نیست؟
تا حالا شده برای کودکتان یک لباس خیلی شیک انتخاب کنید، اما وقتی آن را تنش میکنید، با یک جمله ساده روبهرو شوید؟
«این رو نمیخوام!» 😅
تحریریه لیاکیدز؛ و جالبتر اینکه چند دقیقه بعد، همان لباسی را که شما اصلاً انتخابش نمیکردید، با ذوق میپوشد و حاضر نیست از تنش دربیاورد!
واقعیت این است که سلیقه کودک با سلیقه مادر همیشه یکی نیست. مادرها معمولاً هنگام خرید لباس کودک به رنگ، تمیزی، هماهنگی، جنس پارچه، قیمت و کاربردی بودن لباس فکر میکنند؛ اما کودک ممکن است فقط به یک طرح بامزه، رنگ خاص، جیب بزرگ یا حتی یک شخصیت کارتونی روی لباس علاقه داشته باشد.
اما چرا بعضی لباسها با وجود اینکه در نگاه اول مورد پسند مادر نیستند، تبدیل به محبوبترین لباس کودک میشوند؟
چرا بچهها بعضی لباسها را بیشتر دوست دارند؟
کودک لباس را فقط به عنوان یک پوشش نمیبیند. لباس میتواند برای او بخشی از بازی، تخیل و هویت شخصی باشد.
مثلاً یک تیشرت ساده با تصویر یک حیوان ممکن است برای کودک تبدیل شود به «لباس مخصوص ماجراجویی». یک شلوارک با رنگ زرد یا نارنجی ممکن است برایش هیجانانگیز باشد، حتی اگر مادر ترجیح بدهد لباسهای خنثیتر انتخاب کند.
کودک بیشتر به این سؤال فکر میکند:
«این لباس منو خوشحال میکنه؟»
در حالی که مادر معمولاً میپرسد:
«این لباس راحت، بادوام و کاربردی هست؟»
و هر دو سؤال مهماند.
۱. لباسهای خیلی رنگی
صورتی، زرد، نارنجی، سبز، آبی یا ترکیب چند رنگ؛ بعضی کودکان عاشق لباسهای شاد و پررنگ هستند.
اما ممکن است مادر در نگاه اول بگوید:
«این رنگ خیلی جیغه!»
برای کودک اما همین رنگ میتواند جذابترین قسمت لباس باشد.
به جای اینکه تمام انتخاب را از کودک بگیریم، میتوانیم یک تعادل ایجاد کنیم. مثلاً اجازه بدهیم کودک رنگ مورد علاقهاش را انتخاب کند، اما جنس و مدل لباس را والدین بررسی کنند.
این روش هم به کودک حق انتخاب میدهد و هم خیال مادر را از بابت کیفیت و راحتی راحت میکند.
۲. لباسهایی با طرح حیوانات
سگ، گربه، خرگوش، خرس، دایناسور یا حتی یک حیوان خیالی!
طرحهای حیوانات معمولاً خیلی زود توجه کودکان را جلب میکنند.
ممکن است یک مادر به دنبال لباس کودک ساده و مینیمال باشد، اما کودک به محض دیدن یک تیشرت با طرح سگ بگوید:
«همینو میخوام!»
این علاقه فقط به ظاهر لباس مربوط نیست. کودکان از طریق حیوانات با داستان، بازی و تخیل ارتباط برقرار میکنند.
بنابراین یک طرح ساده روی لباس میتواند برای آنها تبدیل به یک دنیای کوچک شود.
۳. لباسهایی که «خیلی راحت» به نظر میرسند!
گاهی مادر دنبال یک استایل مرتب و شیک است، اما کودک فقط یک چیز میخواهد:
راحت باشد!
تیشرت آزاد، شلوارک نرم، لباسهای کشی و لباسهای نخی معمولاً برای بازی و فعالیت روزانه انتخابهای جذابی هستند.
کودک در طول روز میدود، مینشیند، میپرد، بازی میکند و مدام در حال حرکت است. بنابراین طبیعی است که لباس خیلی رسمی یا محدودکننده برایش جذابیت کمتری داشته باشد.
اینجاست که لباس راحتی کودک اهمیت پیدا میکند.
لباسی که کودک بتواند آزادانه در آن حرکت کند، ممکن است از نظر مادر خیلی ساده به نظر برسد؛ اما برای کودک دقیقاً همان چیزی باشد که میخواهد.
۴. لباسهایی که مادر میگوید «باز کثیفش میکنی!» 😂
این احتمالاً یکی از معروفترین اختلافنظرهای خانه است!
مادر لباس تمیز را میپوشاند و کودک پنج دقیقه بعد:
- روی زمین مینشیند.
- با اسباببازیها بازی میکند.
- خوراکی میخورد.
- دستهایش را به لباس میزند.
- و در نهایت با افتخار اعلام میکند: «ببین!»
😅
البته هدف این نیست که کودک همیشه لباسهای گران یا حساس بپوشد.
برای استفاده روزمره بهتر است سراغ لباسهایی برویم که قابل شستوشو، راحت و مناسب بازی باشند.
لباس کودک قرار است زندگی کودک را همراهی کند؛ نه اینکه کودک تمام روز مراقب لباسش باشد.
۵. لباسهایی که خودشان انتخاب کردهاند
گاهی مشکل اصلاً خود لباس نیست؛ مسئله این است که مامان انتخابش کرده! 😄
کودکان از حدود سنین پایینتر کمکم علاقه پیدا میکنند که در انتخابهای شخصی خودشان نقش داشته باشند.
وقتی کودک میگوید:
«من اینو میخوام.»
در واقع ممکن است فقط درباره لباس صحبت نکند. او دارد تمرین میکند که:
«من هم میتوانم انتخاب کنم.»
به همین دلیل بهتر است به جای اینکه همیشه بین «انتخاب مامان» و «انتخاب کودک» یکی را حذف کنیم، چند گزینه مناسب در اختیار کودک قرار دهیم.
مثلاً:
«این تیشرت آبی رو میخوای یا زرد؟»
در این حالت مادر همچنان انتخابهای مناسب را مشخص کرده، اما کودک احساس میکند انتخاب نهایی متعلق به خودش است.
۶. لباسهایی که با شخصیت کودک جور درمیآیند
همه کودکان شبیه هم نیستند.
یک کودک عاشق رنگهای شاد است.
یکی لباسهای ساده را ترجیح میدهد.
یکی عاشق حیوانات است.
یکی دایناسورها را دوست دارد.
یکی دوست دارد لباسش شبیه لباس شخصیت مورد علاقهاش باشد.
پس شاید بهتر باشد به جای اینکه بگوییم:
«این لباس قشنگ است.»
بپرسیم:
«این لباس به شخصیت بچه من میخورد؟»
این تغییر کوچک در نگاه، خرید لباس کودک را بسیار سادهتر میکند.
مامانها چه چیزی را در لباس کودک میبینند؟
معمولاً والدین هنگام خرید لباس کودک به چند عامل مهم توجه میکنند:
- کیفیت پارچه
- راحتی لباس
- اندازه مناسب
- دوام
- قابلیت شستوشو
- قیمت
- کاربردی بودن
- هماهنگی رنگ و طرح
- مناسب بودن لباس برای فصل
و این کاملاً منطقی است.
اما کودک معمولاً معیارهای متفاوتی دارد:
- رنگ مورد علاقه
- طرح بامزه
- شخصیت مورد علاقه
- حس راحتی
- آزادی حرکت
- اینکه خودش لباس را انتخاب کرده باشد
بنابراین بهترین لباس لزوماً لباسی نیست که فقط مادر دوست داشته باشد یا فقط کودک.
بهترین انتخاب، نقطهای است که خواستههای هر دو به هم میرسند.
چطور بدون دعوا اجازه بدهیم کودک لباسش را انتخاب کند؟
یک راه ساده، ایجاد «محدوده انتخاب» است.
به جای اینکه کودک را جلوی کمدی پر از لباس بگذاریم و بگوییم:
«چی میخوای بپوشی؟»
دو یا سه انتخاب مناسب آماده کنیم.
مثلاً:
«امروز تیشرت سبز رو میپوشی یا تیشرت نارنجی؟»
یا:
«این شلوارک رو میخوای یا اون یکی؟»
به این ترتیب:
مادر → کیفیت و مناسب بودن لباس را کنترل میکند.
کودک → انتخاب نهایی را تجربه میکند.
این روش ساده میتواند بسیاری از بحثهای روزمره درباره لباس پوشیدن را کمتر کند.
آیا باید همیشه سلیقه کودک را قبول کنیم؟
نه.
قرار نیست کودک درباره همه چیز تصمیم بگیرد.
اگر لباسی برای هوا نامناسب است، اندازه مناسبی ندارد، جنس آن باعث ناراحتی میشود یا برای موقعیت موردنظر مناسب نیست، والد همچنان مسئول تصمیم نهایی است.
اما در مواردی که چند انتخاب مناسب وجود دارد، بهتر است کودک فرصت انتخاب داشته باشد.
چون هدف فقط انتخاب یک لباس نیست.
ما داریم به کودک یاد میدهیم که سلیقه داشته باشد، انتخاب کند و مسئولیت انتخابهای کوچک خودش را تجربه کند.
لباس کودک باید برای زندگی واقعی باشد
کودک قرار نیست مدل ویترین باشد.
او قرار است بازی کند، بخندد، بدود، زمین بخورد، غذا بخورد و دوباره بلند شود.
به همین دلیل لباس روزمره کودک باید بتواند با این سبک زندگی کنار بیاید.
یک تیشرت راحت و یک شلوارک مناسب شاید در نگاه اول به اندازه یک لباس رسمی چشمگیر نباشد، اما اگر کودک بتواند ساعتها با آن راحت بازی کند، ارزش بسیار بیشتری برای استفاده روزانه دارد.
در انتخاب لباس راحتی کودک، ظاهر مهم است؛ اما راحتی، جنس پارچه و آزادی حرکت هم به همان اندازه اهمیت دارند.
و شاید راز ماجرا همین باشد!
گاهی لباس مورد علاقه کودک، همان لباسی است که مادر در فروشگاه از کنارش رد شده است! 😅
مادر میگوید:
«این دیگه چه رنگیه؟»
کودک میگوید:
«ولی من عاشقشم!»
مادر میگوید:
«این چرا این شکلیه؟»
کودک میگوید:
«چون سگه روشه! 🐶»
و در نهایت همان لباس تبدیل میشود به لباسی که کودک هر روز میخواهد بپوشد.
شاید بد نباشد گاهی اجازه بدهیم کودکان هم در انتخاب لباسشان حرفی برای گفتن داشته باشند.
چون لباس فقط چیزی نیست که کودک میپوشد؛ بخشی از دنیای کوچکی است که در آن بازی میکند، خودش را میشناسد و کمکم سلیقه شخصی خودش را پیدا میکند.
جمعبندی
اگر کودک شما لباسی را دوست دارد که در نگاه اول انتخاب شما نیست، قبل از اینکه سریع بگویید «نه»، چند سؤال ساده از خودتان بپرسید:
آیا لباس راحت است؟
آیا جنس مناسبی دارد؟
آیا اندازهاش درست است؟
آیا برای فعالیت کودک مناسب است؟
اگر جواب این سؤالها مثبت است، شاید بد نباشد اجازه بدهید کودک انتخاب خودش را تجربه کند.
بالاخره قرار نیست همیشه مامان بهترین لباس دنیا را انتخاب کند! 😉
گاهی بهترین لباس دنیا برای یک کودک، همان تیشرتی است که یک سگ بامزه روی آن دارد و حاضر نیست حتی برای شستن هم از تنش دربیاورد! 😅🐶
شما چطور؟
تا حالا شده کودکتان لباسی را انتخاب کند که اولش اصلاً دوستش نداشتید، اما بعد ببینید تبدیل به محبوبترین لباسش شده؟
برای ما بنویسید؛ شاید داستان شما سوژه مقاله بعدی لیاکیدز شد! ❤️
